Wydawnictwo Marginesy wydaje dobre książki. Niektóre z nich kocham miłością bezgraniczną, niektóre są po prostu dobre i nigdy się nie zdarzyło, by po skończonej lekturze miałam poczucie straconego czasu. Żadnej nie porzuciłam w trakcie, a zdarza mi się nie kończyć książek, które w moim odczuciu nie wnoszą nic ciekawego, nie porywają, nie pokazują niczego nowego. Marginesy uwielbiam za J. Cabre (Jaśnie pan), za Shantaram i Cień góry, za wydawanie książek Tove Jansson, które pisała dla dorosłych czytelników. 

„Soraya ma dwadzieścia lat, skończyła szkołę średnią dla dziewcząt. Wbrew rzeczywistości snuła marzenia. a rzeczywistość skurczyła się tak bardzo, że można było ją opisać w zaledwie w kilku zdaniach. (…) Marzenia ulatywały niczym ptak zrywający się z najdelikatniejszej gałązki kruchego drzewka, jakie nosiła w sobie.”

Książkę Meltem Yilmaz brałam do ręki z pewną obawą. Czy, aby na pewno ta książka przypadnie mi do gustu? Chyba nie ten target Nie ukrywam, że okładka mnie nie zachęcała. Zwyczajnie mi się nie podoba. Nie zaprzeczam, że kobieta z okładki jest piękna, ale bałam się łzawej historyjki. Ale, ale… nie oceniaj książki po okładce, powtarzałam sobie. Opis książki zachęcał, nie był zły, nie był porywający, ale miał coś w sobie, że z chęcią sięgnęłam po tę książkę. Dodatkowym plusem jest to, że historia inspirowana jest prawdziwymi wydarzeniami i opisuje świat, który jest dla mnie obcy i trochę egzotyczny. 

„Nie mieli już domu. Brat zginął. Nie wrócą do punktu, w którym ich życie zostało przerwane, ale zaczną je od nowa w jakimś nieznanym miejscu. Nikt nie będzie zadowolony. Szukanie ratunku w Turcji przypominało wejście do tunelu, na którego końcu nie paliło się żadne światełko.”

Soraya to opowieść o młodej Syryjce, która nagle traci wszystko. Dom, brata, spokojną przyszłość. Dziewczyna razem z ojcem i matką jest zmuszona uciekać do Turcji. Trafia tam dla obozu dla uchodźców. Świat, który zastaje w obozie jest inny niż ten, który dotychczas znała. Ojciec Sorayi decyduje wydać ją za mąż, by nie wegetowała w obozie, chce zapewnić jej lepsze życie.  Czy, aby na pewno?

„Takie jest życie ofiar wojny: wypełnia je niepokój i rezygnacja, w naturalny sposób powiązane z niepewną przyszłością, jaką niesie każdy kolejny krok.”

Soraya to książka prosta i łatwa w odbiorze. Czyta się dobrze i szybko, a co najważniejsze wciąga. Nie podejrzewałam, że historia pochłonie mnie tak bardzo. Porusza problemy współczesnego świata z perspektywy młodej dziewczyny, którą dotknęło nieszczęście. Wychowana  kulturze, w której kobieta zdana jest na całkowitą łaskę mężczyzn. Soraya zdaje sobie sprawę z ograniczeń swojej płci i stara się wybierać to, co najlepsze dla niej i jej rodziców. Książka pozwala spojrzeć na ludzi, którym świat się zawalił, którzy byli zmuszeni opuścić swój kraj, którzy szukają lepszego i spokojniejszego życia. Meltem Yilmaz porusza kwestię imigrantów i pozwala wniknąć w ich świat poprzez życie młodej Syryjki. Do książki oczywiście można się przyczepić. Patrząc na grubość tej książki nie spodziewałam się dużo. Taka ilość stron nie pozwala na wnikliwe analizy psychologiczne, kulturowe, społeczne, polityczne tak złożonego problemu. Jednak mam wrażenie, że nie o to autorce chodziło. Meltem Yilmaz w skondensowanej postaci zarysowała problem, a książka ma wzbudzić pewien niedosyt, by pogłębić swoją wiedzę w tym temacie. Reasumując, Soraya to książka, którą warto przeczytać!

„Same brudasy i złodzieje, zdemoralizowani… Bóg wie, jakie problemy może stwarzać ta nowa dziewczyna.”

Tytułowe Salem to małe, prowincjonalne miasteczko amerykańskie, w którym zaczynają się dziać niepojęte rzeczy, które nie można racjonalnie wyjaśnić. W dziwnych okolicznościach znikają lub umierają dzieci i dorośli mieszkający w miasteczku. Powieść, którą zaserwował mi King to opowieść o współczesnym draculi i wampirach.

Książka nie porwała mnie w jakiś szczególny sposób. Może dlatego, że miałam duże wymagania. A może przyczyną było to, ze nie za bardzo przepadam za powieściami z wampirami. Nie wywołała we mnie również przerażenia i prawdziwego strachu – trzymała w napięciu, ale nie przerażała. Pomimo tego książka ma wiele zalet. Klimat, sposób prowadzenia akcji, wszystko dopięte i wyjaśnione – to niezaprzeczalne plusy „Miasteczka Salem”.

Muszę jednak przyznać, że z niecierpliwością czekałam na zakończenie, by mieć ją już za sobą. Miejscami mi się dłużyła. Po prostu nie trafiła w mój gust czytelniczy, a Stephen’a King’a przecież lubię. Trochę mnie rozczarowała, ale to nie znaczy, że kończę przygodę z książkami tego pana. Wręcz przeciwnie!

To moje pierwsze spotkanie z tym pisarzem i jakże zaskakujące. Uwierzyłam mu czytając książkę. jednak w sposób jaki poprowadził całą historię niezmiernie mnie zaskoczył, mile muszę dodać. Po prostu wielkie WOW! Nie spodziewałam się takiej zmiany w fabule, może wynika to z faktu, że nie znam G. Musso i jego warsztatu. I te cytaty, które wprowadzają czytelnika w następny rozdział mnie zachwyciły, są wspaniałym dodatkiem. Wszystko jest na miejscu, każde wydarzenie ma swój sens. Jestem pod wielkim wrażeniem.

Na początku książka mnie nie porwała, trochę się nudziłam, ale tak gdzieś od połowy nie mogłam się odrwać. Coraz bardziej ją chłonęłam. Zadawałam sobie niezliczone pytania… ale szaaa Nie będę spojlerować! Z czystym sumieniem polecam!