Obsesja czytania » Olga Tokarczuk

ŚBK-owe przykurzątka, czyli książkowe wyrzuty sumienia

Marlena — Mon, 21 Mar 2016 10:15:40 +0000

Nadchodzi wiosna. Ta kalendarzowa już zawitała, gorzej z tą pogodową. Ale pomalutku już ją czuć w powietrzu. A jak wiosna, to porządki i tu okazuje się, że na półkach leżą książki, które patrzą na mnie z wyrzutem. „Kupiłaś mnie, a ja dalej leżę nieprzeczytana”, odpowiedź mam jedną: „Ale już Ciebie mam, więc spokojnie wcześniej czy później… Już jesteś” A inne czekają na „adoptowanie”. I tak to wygląda. W ciągu ostatnich dwóch tygodni przytargałam w sumie siedem książek do domu… ale co tam

Takich przykurzątek mam sporo… nie liczyłam, nie chcę wiedzieć ile ich zalega na półce. O czytniku nie wspominając. Poniżej przestawiam Wam moje największe wyrzuty sumienia

Na początek wybrałam te dwie dlatego, że najdłużej leżą na półce. Wstyd się przyznać, ale ponad 5 lat! Hellera Paragraf 22 bardzo chciałam przeczytać i nadal chcę, ale jakoś się nie składało niestety. W kraju niewiernych po prostu chciałam i mam

Po przeczytaniu Władcy much Goldinga zapragnęłam przeczytać coś jeszcze tego autora. Spadkobierców wymieniłam na Targach Książki w Krakowie ponad dwa lata temu na stoisku Drugie Życie Książki. Pamiętam, że Fatalne jaja Bułhakowa również wtedy sprzątnęłam z półki wymianowej. I co? Leżą, a przecież rozmiarami nie grzeszą

Widma Orbitowskiego też leżą, a miałam je JUŻ NATYCHMIAST CZYTAĆ! Złapałam je na wymianie ŚBK-ów i nadal nie puszczam. Ścieram kurz

A to ostatnie przykurzątka. Książkę Jaśnie pan MUSZĘ przeczytać do maja, ponieważ wychodzi nowa książka Cabre Cień eunucha. Postanowiłam, że do premiery przeczytam tą, którą mam w domu. Jeśli chodzi o Tokarczuk to pragnęłam całym czytelniczym sercem ją MIEĆ… i mam. Ale kiedy ją przeczytam to nie wiem, ponieważ w moim przypadku to książka na miesiąc patrząc na same gabaryty

Wcześniej lub później przeczytam. Obiecuję! A jak to z Wami jest? Też macie takie przykurzątka?

Olga Tokarczuk – Prawiek i inne czasy

Marlena — Mon, 15 Sep 2014 16:09:37 +0000

Rzadko sięgam po literaturę rodzimą. W moich wyborach czytelniczych wiodą prym pisarze zagraniczni. “Prawiek i inne czasy” przesiedział na moim kindlu długo i w końcu doczekał się swojego czasu. To moje pierwsze spotkanie z twórczością Olgi Tokarczuk i wiem, że nie ostatnie.

Tytułowy Prawiek to mityczna wioska położona w samym środku Polski. W “Prawieku” przedstawione zostały losy ludzi na przestrzeni lat. Książka idealnie wpisuje się w nurt realizmu magicznego, nie brak w niej rozważań filozoficznych na temat narodzin, życia i śmierci. Pomimo niewielkiej objętości książka Olgi Tokarczuk dotyka najistotniejszych prawd życiowych. “Prawiek” napisany jest prostym i oszczędnym językiem i chyba największy w tym urok. Olga Tokarczuk niczym artysta-plastyk kreśli i maluje słowem emocje, uczucia, tęsknoty i pragnienia ludzi. Postacie są barwne i bardzo wyraziste.

Jestem pod głębokim wrażeniem powieści i brakuje mi słów, by opisać moje wrażenia. Całkowicie zatraciłam się w tej małej wiosce i pokochałam jej klimat. Jestem pod głębokim wrażeniem lektury. Uważam, że “Prawiek i inne czasy” jest po prostu genialny. Aż brakuje mi tchu z powodu wrażeń, których dostarczyła mi Olga Tokarczuk. I chcę więcej!

“Ludzie myślą, że żyją bardziej intensywnie niż zwierzęta, niż rośliny, a tym bardziej – niż rzeczy. Zwierzęta przeczuwają, że żyją bardziej intensywnie niż rośliny i rzeczy. A rzeczy trwają i trwanie jest bardziej życiem niż cokolwiek innego.”

“Bóg jest w każdym procesie, Bóg pulsuje w przemianach. Raz jest, raz jest go mniej, ale czasem nie ma go wcale. Bóg bowiem przejawia się nawet tym, że go nie ma. Ludzie – którzy sami są przecież procesem – boją się tego, co niestałe i zawsze zmienne, dlatego wymyślili coś, co nie istnieje – niezmienność i uznali, że to co wieczne i niezmienne, jest doskonałe. Przypisali więc niezmienność Bogu. I w ten sposób stacili zdolność rozumienia go.”